11. Ceza Dairesi

2.Nitelikli dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d, 35/1-2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 500,00 YTL adli para cezası,

CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına I-Sanık müdafiinin, “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 14.05.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin, “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

1.Sanık savunmasında, suça konu senette 1.ciranta olarak isim ve imzası bulanan ve 22.02.2003 tarihinde vefat ettiği anlaşılan Ayhan Vardar'ın, senedi kendi huzurunda ciro ettiğini ve senedin sahte olduğunu bilmediğini savunmuş olması karşısında; adı geçen şahsın ölmeden önceki yazı ve imzalarının (tapu ve nüfus müdürlüğü, vergi ve evlendirme dairesi, belediye başkanlığı, seçim müdürlüğü, bankalar gibi kurumlardan) temini ile suça konu senetteki l. ciro yazı ve imzasının Ayhan Vardar'ın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2.)Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği, somut olayda sanık hakında TCK'nun 62. maddesi uygulanırken “duruşmadaki iyi hali” lehine takdiri indirim sebebi kabul edilmesine rağmen, “duruşmadaki tutum ve davranışları” gerekçe gösterilerek CMK'nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilirek takdirde çelişkiye düşülmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.