7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz sebebi, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

13.02.2013 tarihinde sanığın iş yerinde 1 adet kaçak olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçtiği belirlenmiştir.

13.05.2013 tarihinde sanığın iş yerinde 3 adet kaçak olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçtiği belirlenmiştir.

14.01.2013 tarihinde iletişimin tespiti kayıtlarından kendisine kargo yoluyla gönderilen cep telefonunun teslim alacağı belirlenen sanığın kargoyu teslim aldıktan sonra yapılan üst aramasında üzerinde 1 adet kaçak olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçtiği belirlenmiştir. Sanık hakkında5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun(5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir. Sanık savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanıktan ele geçirilen kaçak cep telefonlarının ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ve 2014/320 Esas ve 2015/382 Karar sayılı kararının yalnızca sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verildiği nazara alınarak, sanık hakkında bozulan 01.06.2015 tarihli hükümde uygulanmayan tekerrür hükümlerinin 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi gereği kazanılmış hak oluşturması nedeniyle bozmadan sonra kurulan hükümde de uygulanamayacağının gözetilmemesi, isabetli bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.