11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında yapılan duruşmaya, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde suçun unsrularından sayılan "başkasına ait kimliği" kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işleyen sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK'nun 267/2. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.