11. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/74 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii tarafından , sanığın atılı suçu işlemediği, mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, delillerin yeterince toplanılmadığı belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan ...'ın katılan ...'nın oğlu olduğu, sanığın da katılanların sahibi olduğu Edirne'de faaliyet gösteren ... İnşaat Firmasında ön muhasebeci ve sekreter olarak görev yaptığı, katılanların yaptıkları araştırma neticesinde sanığın ödemeleri fazla bildirerek bankaya daha az para yatırmak sureti ile kalan farkı uhdesinde tuttuğunu tespit ettikleri, 01.05.2013 ile 31.12.2017 tarihleri arasında sanığın görevi gereği bankaya yatırmak üzere kendisine teslim edilen paranın bir kısmını bankaya yatırıp bir kısmını uhdesinde tutarak 03.08.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre 781.480,84 TL parayı uhdesinde tuttuğu iddiasıyla sanık hakkında atılı suçtan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hüküm fıkrasından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde yer alan "taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil olacağı ve ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğinin ihtarına " ibaresinin çıkartılarak, yerine, "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geriye kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının adli para cezasının TCK 52/4 maddesi gereğince taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan, "20" ibaresinden önce gelmek üzere; "birer ay ara ile" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün CMK'nın 280/1-a ve 303/1 maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/636 Esas, 2023/434 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.