11. Ceza Dairesi

Temyize konu suçun 01.06.2005 tarihinden sonra işlendiği ve 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulama koşullarının gerçekleştiği gözetilmeden anılan maddenin uygulanmaması yönünde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından,suçun işlendiği hastane kamera kayıtlarının çözümünü yapan bilirkişinin kimlik tespitinin ve yemininin yaptırılmaması hükme esas alınan tek delilden ibaret olmayıp sonuca etkili görülmediğinden, adli gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında gösterilmeyen uygulama maddesinin mahkemesince karara ilavesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın savunma hakkının kısıtlandığına,lehe hükümlerin uygulanmadığına, sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Hükümden önce 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesine eklenen “Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmü de gözetilerek;olay tarihinden sonra 02.11.2008 günü yakalanan sanığın üzerinden çıkan paraların emanete alındığı,sanığın soruşturma aşamasında paraların kendisine ait olduğunu savunmasına karşın 17.12.2008 havale tarihli dilekçesi ile üzerinden çıkan paralarla mağdurun zararını karşılamak istediğini beyan ettiği, anılan dilekçeden sonra 02.01.2009 tarihli tutanak ile mağdura sanığın yakalandığında üzerinden çıkan 870 TL,40 USD ve 10 Euro nun teslim edildiği anlaşılmakla;sanığın hukuki durumunun tayini ve 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi bakımından; paraların mağdura iadesinin anılan dilekçe üzerine mi yapıldığı araştırılıp,rızai iade koşullarının bulunduğunun belirlenmesi halinde kısmi ödeme nedeniyle mağdurdan 168.maddenin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2.5237 sayılı yasanın 53.maddesinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.