11. Ceza Dairesi

2.5237 sayılı TCK'nun 267/1, 269/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

3.5237 sayılı TCK'nun 267/1, 269/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına.

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK.nun 204/1. maddesi uygulanarak hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 11 ay olarak eksik tayini ve sanığın, ...'a yönelik iftirasından, mağdur hakkında kovuşturmaya başlanmadan, ...'ye yönelik iftira suçundan ise mağdurun mahkümiyetinden sonra döndüğü gözetilmeden cezalarından TCK.nun 269/1. maddesi gereğince fazla indirim yapılması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kabul ve uygulamaya göre de iftira suçlarından TCK.nun 267/1. maddesi uygulanarak hükmolunan 1'er yıl 3'er ay hapis cezalarından anılan Yasanın 269/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken hapis cezalarının 3'er ay yerine, 3'er ay 1'er gün olarak fazla tayin edilmesi isabetsizliği, anılan Yasanın 62. maddesinin uygulanması üzerine sonuç hapis cezalarının 2'şer ay 15'er gün olarak doğru hükmolunması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.