11. Ceza Dairesi

2.5237 sayılı TCK.nun 157/1, 35/2, 52/1-2-3, 52/4, 53, 58/1-6-7 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 1.600.00 YTL adli para cezası ve adli para cezasının 1'er aylık taksitlerle 12 eşit taksitle tahsili, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, mükerrilere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri 5237 sayılı TCK.nun 63.maddesi gereğince tutuklulukta geçen sürenin cezadan mahsubu Yakınlarını tedavi ettirmek amacıyla hastanede bulunan mağdurların yanına gidip, emekli değillerse emekli olmalarına yardımcı olacağı yönünde inandırıp kandırarak haksız yarar sağlayan sanığın, mağdurların içinde bulundukları ortam ve zaman itibariyle “tehlikeli durum ve zor şart” öğesinin bulunmadığı, kararın gerekçesinde bahsi geçen “..fakir ve muhtaç olan kimselerin fakirlik kağıdı, aylık maaş bağlatma taahhüdü gibi asıl olmayan taahhütler ile onların zor durumlarının getirdiği ruh hallerinin de etkisi ile ikna edip paralarını aldığı..” şeklindeki açıklamaların, sanığın adli sicil kaydındaki eski mahkumiyetlerine konu dolandırıcılık suçlarının ne şekilde işlendiğine dair olduğu, somut olayda TCK.nun 158/1-b maddesindeki “tehlikeli durum ve zor koşuldan yararlanma” unsurunun bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiin, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun sabit olmadığına, zararın bulunmadığına, indirim hükmünün yanlış uygulandığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.