1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin "suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna" başvurulması halinde temyize konu olabileceklerinin kabul edildiği 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/2624 Esas, 2022/2568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine, katılan vekilinin istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

1.Olay günü gece vakti sayılan bir zaman diliminde sanığın anahtarlarını aramak için Çavdaroğlu iş hanına gittiği, anılan handa bekçi olarak çalışan katılan ...'ın hanın kapısını açtığı ve birlikte aşağıya indikleri, sanığın anahtarlarını aradığı sonrasında tam olarak tespit edilemeyen bir nedenle katılanı bıçakladığı, katılanın karın kısmından aldığı iki ve sağ elinden olmak üzere (3) darbe ile yaralandığı, karın bölgesinden aldığı iki darbenin de ayrı ayrı hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği anlaşılan olayda,

2.a. Sanığın katılana yönelik eyleminde suçta kullandığı elverişli araç, hedef aldığı vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmaların ağırlığı nazara alındığında kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b)İlk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi yönlerinden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2a. ve b.) bendinde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi suç vasfı ve haksız tahrik yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/2624 Esas, 2022/2568 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.