1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen "ek karara" yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.03.2023 tarihli ve 2022/3042 Esas, 2023/635 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... hakkındaki hükmün ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Antalya 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/216 Karar sayılı kararı ile

1.Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/3042 Esas, 2023/635 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının (sanık ... yönünden lehe) istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümlerle,

1.Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/2, 29/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanık ... yönünden suç vasfına, sanık ... yönünden ek kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık ...

hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen ek karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, ”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında bulunmadığı, yine 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/3042 Esas, 2023/635 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ...

hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünden açıklanan nedenlerle "suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme" ile Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen suç vasfı yerinde görüldüğünden katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.