1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2018/945 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararı ile mağdur sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/958 Esas, 2022/3138 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan sanıklar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılan sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamı itibariyle vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede; katılan sanıklar ... ve ...'in aynı olayda mağdur sanık ...'e yönelik eylemleri sebebiyle haklarında mahkumiyet kararı verildiği, bu mahkumiyet hükümlerinin varlığı da gözetilerek mağdur sanık ...'in mahkumiyetine karar verildiği hükümde vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanıklar ... ve ... vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/958 Esas, 2022/3138 Karar sayılı kararında katılan sanıklar ... ve ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.