6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında ...'a karşı tehdit suçundan kurulan kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tehdit suçundan beraati nedeniyle vekalet ücreti talep edilen sanığın, aynı olayda ve dosyada katılana yönelik hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve hakaret suçundan kurulan kararının da kesinleştiğinin anlaşılması karşısında sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.10.2024 tarihinde karar verildi.