6. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan itirazların 28.04.2016 tarihli ek karar ile reddedildiği gözetilerek, diğer hükümlere yönelik yapılan incelemede; I- Sanıklar ..., ... (... oğlu) ve Sanık ... (... oğlu) Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde:

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanıklar ve katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... (... oğlu) ve Sanık ... (... oğlu) Hakkında Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat, Sanık ... (... oğlu) Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Beraat, Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... yönünden 27.10.2015 tarihli sorgu, diğer sanıklar yönünden ise 14.10.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Afyohkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/173 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanıklar ..., ..., ... , ... , ... ve katılanlar ..., ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.