7. Hukuk Dairesi

"İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, işveren tarafından kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının hangi döneme ilişkin yıllık izin talebinde bulunduğunun belirtilmediğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işverenin davacının yıllık izinlerini kullandırdığının ispatlanamaması nedeniyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Somut olayda davalı taraf davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığına dair yıllık izin belgelerini dosyaya sunmuştur. Mahkemece dosyaya sunulan formlarda gösterilen izin sürelerinin işçiye fiilen kullandırıldığını kabul etmenin hukuken mümkün olmadığı belirtilerek davacının tüm çalışma süresi boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığı belirtilerek yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya kapsamında işverenin izin kurulu onaylı 25 günlük 1 adet yıllık izin belgesi bulunmaktadır. Bu belgeye göre davacının bu döneme ilişkin yıllık iznini kullandığının kabul edilmesi gerekecektir. Bu nedenle mahkemece davalının kullandırdığını ispatladığı yıllık izin belgelerindeki sürelerin mahsup edilmesi ile kalan yıllık izin süresinin tekrar hesaplanması gerekecektir. Bu husus değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.