12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.10.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın seyir halinde olmayan araçta beklediği sırada kontrol yapıldığına, sanığın alkollü olarak araç kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın hiçbir delil ile desteklenmeyen soyut iddialara istinaden mahkumiyetine karar verildiğine, re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü görevli polis ekibinin yapmış oldukları devriye sırasında seyir halindeyken Tofaş marka aracın Akyazı mahallesi 817 sokaktan 838 nolu sokağa döndükten sonra yolun sağ tarafına park ettiğinin görülmesi ve halinden şüphelenmeleri üzerine polis memurlarının aracın yanına gittikleri ve aracın sürücüsü olan ...'nın alkolmetreyle yapılan ölçüme göre şüphelinin 1.42 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, tutanak tanıklarının beyanları karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.10.2022 tarihli kararıyla basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk olması nedeniyle bozulmuş olup bozma sonrası mahkemece basit yargılama usulü uygulanmasına yer olmadığı kararı verilerek sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde;

TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle,

TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; kontrolde 1,42 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.