12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Dairemizce basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek durma kararı verildiği, seri yargılama usul hükümlerin uygulanması amacı ile dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Yargılama Bürosuna gönderildiği ve fakat Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında seri yargılama usul hükümleri uygulanmayarak kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği bu sebeple sanık hakkında durma kararı sonrasında dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılamada sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki 01 KG 964 plaka sayılı aracını alkollü bir şekilde kullandığı, görevli emniyet görevlileri tarafından yapılan kontrol sırasında sanığın 1,37 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında gün sayısı ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6,

TCK'nın 52/3 aykırılığa yol açılması;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 3. bendi çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 25 kısa süreli hapis cezasının şahsi ve sosyal durumu ile ekonomik durumu gözetilerek TCK'nın 50/3, 52/3 .maddeleri gereğince 25 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,

TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.