12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj suçundan beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin şantaj suçu yönünden verdiği beraat kararı kaldırılarak sanığın eylemine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK 134/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; adil yargılanma hakkına riayet edilmediğine, uzlaştırma kurumunun işletilmediğine, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, özel hayatın ihlal edilmediğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan ikrar içeren beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ... ile nişanlısı Mustafanın samimi bir şekilde poz verdikleri fotoğraflarını, nişanlanmalarına duyduğu kıskançlık üzerine Mustafanın babasına gönderen ve bu fotoğrafları yaymakla tehdit eden sanık hakkında şantaj suçu yönünden atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığından beraat kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin şantaj suçu yönünden verdiği beraat kararı kaldırılarak sanığın eylemine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın ikrar içeren savunmasında da belirttiği üzere temin ettiği fotoğrafların, katılanın şahsi kullanımında bulunan facebook hesabında daha önceden yayınlanmış olması nedeniyle özel yaşam alanına ilişkin, herkes tarafından bilinmesini istemeyeceği görüntüler olduğunun anlaşılamayacağı ancak katılanın kişisel verisi kapsamında olduğu, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle sanığın hukuka aykırı olarak katılanın rızası dışında temin ettiği fotoğrafları, başka kişilere göndermesi eyleminin Dairemiz yerleşik içtihatları gereği 5237 sayılı TCK'nın 136. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyete hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.