11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.11.2006 gün ve 6/213 sayılı kararında açıklandığı üzere temyize konu 17.04.2006 günlü kararda, 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerinde belirtilen şekilde "..başvurulabilecek kanun yolu, başvuru şekli, süresi ve sürenin başlama tarihi.." şüpheye yol açmayacak surette açık biçimde gösterilmediğinden sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek, yapılan temyiz incelemesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi bulunduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4 maddelerindeki dava zamanaşımının, suçun işlendiği “15.04.1997” tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.