11. Ceza Dairesi

Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği cihetle, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle, sanıklardan ...’ın daha önce erteli adli para cezasına mahkum olmasının, sanıklardan ’in ise başka neviden olan bir suçtan mükerrir bulunmasının, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 522. maddesi uyarınca indirim yapılmasına engel olmayacağı ve eyleme uygun, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 503/1, 522, 523 ve sanıklardan için ayrıca 81/1 maddesinin uygulanması halinde tayin olunacak cezanın sanıklar lehine olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olduğundan bahisle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.