12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 7.031,66 TL maddi, 9.750,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmemesi gerektiğine, avukatlık ücretinin ödenmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/127 Esas – 2014/199 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kamu malına zarar verme, kasten yaralama ve 2911 sayılı Yasaya Muhalefet suçlarından 24.03.2008 - 01.10.2010 tarihleri arasında 921 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 2911 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan beş ay hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 21.10.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinin sonunda ise 5271 sayılı CMK'nın 231/10. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verildiği ve düşme kararının 16.07.2021 tarihinde kesinleştiği, diğer suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi 5271 sayılı CMK hükümlerine göre öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Davacı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında verilen 5 ay hapis cezasının düşülmesi suretiyle 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanan 13.841,35 TL'nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece hatalı hesap yapılarak maddi tazminatın eksik tayini,

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün CUMK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.