12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksirinin bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri; Yerel mahkemece verilen kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, sanığın şerit ihlali yaparak kazaya sebebiyet vermiş olduğuna, her ne kadar alınan kusur raporları kusur durumlarını açıklığa kavuşturmamış ve bu durum sanık lehine yorumlanmışsa da bunun hakkaniyete uygun olmadığına, kazada bir ailenin tamamen yok olduğuna, kusur durumlarının netleşmesi için ısrarla keşif talebinde bulunulmasına rağmen mahkemece talebin reddedildiğine, kaza esnasında minibüste bulunan askerler ile bir başka şahıs minibüsün sollamaya çıkarak kazaya sebebiyet verdiğini belirtmiş olduğuna, lehe olan bu tanık beyanlarının hiç dikkate alınmamış ve acele şekilde beraat kararı verilmiş olduğuna ilişkindir.

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 10:20 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüs ile meskun mahal dışında, gündüz vakti iki yönlü yolda Gaziantep istikametinden Şanlıurfa istikametine seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde karşı istikametten gelen ve şeridine yönelen ölen sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile Şanlıurfa istikameti yol bölümünde çarpışması sonucu sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ..., , ..., ..., ... ve ...'ın öldüğü, şikayetçi olan katılan ...'nun ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağına göre ölen sürücünün tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 14.02.2014 tarihli rapor ile İTÜ öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda özetle; trafik kazasının ne şekilde gerçekleştiği yönünde tereddüte düşüldüğü için alternatif rapor tanzim edildiği, ilk alternatifte sanık ...'in kusursuz, ölen ... kusurlu, ikinci alternatifte ise her iki sürücünün de kusurlu bulunduğunun bildirildiği, kazanın oluşumuna dair sanık savunması, müşteki ve tanık beyanlarının birbiriyle çelişkili olduğu ve kazanın oluşuna ilişkin somut durumun tespit edilemediği, bu durumun sanık lehine şüphe oluşturduğu gibi kazanın meydana geldiği ilk çarpışma yerinin sanığın kullandığı minibüsün şeridinde gerçekleşmiş olması, dosya içinde bulunan kazaya karışan araçların fotoğraflarının incelenmesinde sanığın kullandığı minibüsün sol ön tarafından darbe almış olması gözetildiğinde sanığın savunmasının doğrulandığı ayrıca kazanın oluşumuna ilişkin sanık lehine şüphe bulunduğu gözetildiğinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince aksi ispatlanamayan sanık savunmasına itibar edilmesi gerekeceği, dolayısıyla bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere otomobilin şerit ihlali yaptığı kazada sanığın kusurunun bulunmadığının kabulü ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiştir.

Olay günü saat 10:20 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüs ile meskun mahal dışında, gündüz vakti iki yönlü yolda Gaziantep istikametinden Şanlıurfa istikametine seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde karşı istikametten gelen ve şeridine yönelen ölen sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile Şanlıurfa istikameti yol bölümünde çarpışması sonucu sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ..., , ..., ..., ... ve ...'ın öldüğü, şikayetçi olan katılan ...'nun ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağına göre ölen sürücünün tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 14.02.2014 tarihli rapor ile İTÜ öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda özetle; trafik kazasının ne şekilde gerçekleştiği yönünde tereddüte düşüldüğü için alternatif rapor tanzim edildiği, ilk alternatifte sanık ...'in kusursuz, ölen ... kusurlu, ikinci alternatifte ise her iki sürücünün de kusurlu bulunduğunun bildirildiği, kazanın oluşumuna dair sanık savunması, müşteki ve tanık beyanlarının birbiriyle çelişkili olduğu ve kazanın oluşuna ilişkin somut durumun tespit edilemediği, bu durumun sanık lehine şüphe oluşturduğu gibi kazanın meydana geldiği ilk çarpışma yerinin sanığın kullandığı minibüsün şeridinde gerçekleşmiş olması, dosya içinde bulunan kazaya karışan araçların fotoğraflarının incelenmesinde sanığın kullandığı minibüsün sol ön tarafından darbe almış olması gözetildiğinde sanığın savunmasının doğrulandığı dolayısıyla bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere otomobilin şerit ihlali yaptığı kazada sanığın kusurunun bulunmadığının kabulü ile sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede eksik inceleme gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, sanığın olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek verilen beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.