6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ikinci kez mükerrir sayılması yönünde hüküm kurulmuş ise de; tekerrüre esas alınan İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/454 Esas, 2013/489 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Üsküdar (Kapatılan) 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.07.2008 tarihli 2008/268 Esas, 2008/261 Karar sayılı ilamına konu suçun mala zarar verme suçu olup doğrudan verilen 2000,00 TL adli para cezasını içerdiği, bu hükme yönelik temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.03.2010 gün ve 2009/6126 Esas 2010/2597 Karar sayılı ilamıyla reddedildiğinin anlaşılması nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınma imkanının bulunmadığı, bu ilama ait adli sicil kaydında yer alan yerine getirilme tarihinden 3 yıl geçtikten sonra İstanbul 31. Asliye Ceza mahkemesine ait suçun işlendiğinin anlaşılması nedeniyle de tekerrüre esas alınma imkanının bulunmadığı, sanığa ait adli sicil kaydında başkaca bir ikinci kez tekerrür imkanı veren kaydın da bulunmadığı anlaşıldığından, infaz aşamasında mahallince İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesi ile yapılacak yazışma sonucunda, hükmü veren mahkemeden talep edilecek kararla belirtilen yanlışlığın düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığı, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.