6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın elinde demir çubuk olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2 maddeleri gereği silahla tehdit suçundan kamu davası açıldığı halde, gerekçeli kararda "Bu oluş ve deliller karşısında sanık ...'a yüklenen mağdur ...'ye yönelik tehdit (m.106/1-1.cümle) suçunun yasal unsurlarının oluştuğu sonucuna varılmıştır." şeklindeki kabul ile hükmün katılan ...'ye karşı eylem hakkında kurulduğu anlaşılmakla, katılan ...'e karşı eylem hakkında bir karar verilmemesi ve zincirleme suç hükümlerinin tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre;

3.Sanığın adli sicil kaydında görülen kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması ve kararın kesinleşme tarihinin 18.04.2013 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/758 Esas, 2019/694 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.