12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafiii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 51/1-3-8.maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2019/8510 Esas, 2021/3538 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmamasına karar verilerek, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip yine 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e,62/1 ve 52/2-4.maddeleri uyarınca 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/5197 Esas, 2023/148 Karar sayılı ilâmıyla, katılanın kati hekim raporunun aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş.

2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2a-b-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.04.2015 günü saat 12.20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışı, bölünmüş, düz ve eğimsiz yolda geri geri giderken aynı istikamette arkasında seyir halinde olan katılanın idaresindeki motosiklet ile çarpması neticesinde katılanın hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda kemik kırığı oluşacak ve duyularında veya organlarından birinde işlev zayıflığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağında; sanığın, Karayolları Trafik Kanun'un 67/b. (Yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmek veya geriye gitmek yasaktır. İzin verilen hallerde bu manevraları yapacak sürücüler, karayolunu kullananlar için tehlike veya engel yaratmamak zorundadır.) maddesi ihlal etmesi sebebiyle kusurlu olduğu, katılanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, ancak;

Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/404 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/5197 Esas, 2023/148 Karar sayılı ilâmında, sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması ibaresi konularak bozulmasına rağmen yerel mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.