12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, Kuruldan alınan izin kapsamında dava konusu müdahaleyi gerçekleştirdiğine ilişkindir.

Sanık tarafından, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda mevcut yapının üzerine imar ruhsat ve eklerine aykırı olacak şekilde üçüncü kat niteliğinde 57 metrekare ebadında yapı inşa edildiği iddiasıyla dava açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında, İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.03.2009 tarih ve 3914 sayılı kararı kapsamında verilen izin doğrultusunda dava konusu eylemi gerçekleştirdiğini beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, söz konusu yerin sit alanı olarak ilan edildiğine dair ilana rastlanamaması ve sanığın ikamet adresi de dikkate alındığında kast ve unsur yokluğu nedeni ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, dosya kapsamında mevcut 13.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, mevcut ruhsatlı yapının üzerine 2863 sayılı Kanuna aykırı olarak imar ruhsat ve eklerine uygun olmayan şekilde kaçak üçüncü kat yapıldığının, dosya içindeki fotoğraflarda da yapılan yerin çatı değil, üçüncü kat niteliğinde olduğunun, eylemin alana inşaî ve fizikî müdahale niteliğinde bulunduğunun, alanın 3. derece arkeolojik sit alanı olup, bölgede keyfi uygulamalar yapılamayacağının, sanığın mahkemeye sunduğu 27.02.2017 tarihli dilekçe ekindeki belgeler ve savunması dikkate alındığında dava konusu yerin sit alanı içinde kaldığını bildiğinin, sanığın taşınmazın ya da bölgenin tescilinden haberdar olduğuna dair beyanının gözardı edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, ilk derece mahkemesinin, "tapuda herhangi bir şerhe rastlanmadığı ve sanığın Ankara'da ikamet ettiği gerekçesiyle kastının bulunmaması" gerekçesi ile atılı suçtan beraatine kararı verilmesinin isabetsiz olduğu kabul edilerek ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.