1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/60 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e karşı nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Tutuklu sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/2. maddesi gereği duruşmaya katılma isteminde bulunamayacağından talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstinaf bozması sonrası, Malatya 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/60 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1.Mağdur ...'e karşı nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.

Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/1951 Esas, 2023/3146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçların işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasıflarına, fazla cezalar tayinine, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla eylemlerine uyan suç vasıflarının doğru biçimde ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız saldırı sanıktan geldiğinden meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanlar İbrahim ve Muhammed ile sanığın babası olan mağdurun, taziye çadırında oturdukları sırada sanığın, mağdurun yanına gelerek arabasının anahtarını istediği, mağdurun arabanın anahtarını vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın bıçak çekerek mağdurun üzerine yürüdüğü, katılan ...'in araya girmesiyle sanığın bıçakla katılan ...'i bel bölgesinden bıçakladığı, taziye çadırında bulunan diğer kişilerin sanığa müdahale ederek elindeki bıçağı aldıkları, bu kez sanığın belinden çıkardığı satırı katılan ...'in kafasının arkasına vurduğu, yine taziye çadırında bulunan diğer kişilerin sanığa müdahale ederek elinden satırı almasıyla sanığı etkisiz hale getirdikleri olayda;

Sanığın, mağdura karşı olan yağma eylemini katılan ...'in engellemesi nedeniyle katılanı öldürmeye teşebbüs ettiği, bu şekilde sanığın tamamlayamadığı eyleminden dolayı duyduğu infialle katılana yönelik eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-i, 35/2 maddelerindeki nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları ”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Karşı Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/1951 Esas, 2023/3146 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/1951 Esas, 2023/3146 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, Bozma nedeni gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi