11. Ceza Dairesi

Yargılama aşamasında cezaevinde olduğu bilinen ve yokluğunda verilen 21.04.2005 tarihli asıl mahkumiyet kararının tebliğ edildiği tarihte de cezaevinde olduğu anlaşılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunun 19. maddesine aykırı olarak doğrudan aynı yasanın 35. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olup ilk mahkumiyet hükmü kesinleşmediğinden mahkemece verilen 29.09.2005 tarihli uyarlama kararı ile sonraki işlemler hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan öğrenme üzerine 25.02.2008 tarihinde yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla sanığın 21.04.2005 tarihli asıl mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine hasren incelenerek gereği görüşüldü: 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “emniyeti suistimal” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan 21.04.2005 tarihli mahkumiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.