12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 100.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin el koymaya konu çayın davacının ortağı olduğu şirkete ait olmasına karşın davacının asalaten kendi adına çıkarılmış vekaletname ile dava açtığından bahisle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat davasına konu soruşturma sonunda el konulan malların davacıya iadesine karar verildiği, davacının şirketin sahibi ve sorumlusu olup çayların sahibi olması nedeniyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/25894 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının yetkilisi olduğu ...Tarım Hayvancılık İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 800 kg (1.000 paket) çaya, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet suçu kapsamında 29.12.2017 tarihinde el konulduğu ve davacı hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma sonunda atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına ve el konulan çayların karar kesinleştiğinde davacıya iadesine karar verildiği, kararın 25.12.2018 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Her ne kadar el koymaya konu çayların davacının yetkilisi olduğu şirkete ait olmasına karşın davacının kendi adına dava açtığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin şirketin şahıs şirketi olup davacının şirketin tek yetkilisi ve sorumlusu olduğunu belirtmesi karşısında Van Ticaret ve Sanayi Odasına şirketin yetkili temsilcisinin ve buna dair evrakların sorularak dava tarihi itibariyle şirketin yetkili temsilcisinin tereddüte mahal bırakmaksızın tespit edilerek davacının şirketi temsile hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.