11. Ceza Dairesi

Sanığın tekerürre esas sabıkasının bunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasanın belirlenmesi sırasında karşılaştırmanın; şikâyetçiye ait kredi kartının değişik işyerlerinde kullanılarak yarar sağlanması eyleminin uygun bulunduğu 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesinin 1. fıkrası yerine uygulanma yeri bulunmayan 3. fıkrası ile yapılması isabetsizliği ise 765 sayılı TCK hükümleri açıkça sanık lehine olduğundan sonucu etkili bulunmamakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve indirici sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde ve verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik soruşturma sonucu karar verildiği, lehe hükümlerinin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.