1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2019/385 Esas, 2021/95 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/1307 Esas, 2021/2443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Mahkeme tarafından olay yerinde keşif yapıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişliği olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki eksik incelemeye ilişkin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığa yüklenen kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yeterli, açık ve kesin delil bulunamadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınarak sanık hakkında verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/1307 Esas, 2021/2443 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Adana Cumhuriyet Başsavcılığı 2017/3843 Esas no'lu 23.02.2017 tarihinde düzenlemiş olduğu İddianamesiyle; Sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davasını açmıştır. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi 15.01.2019 tarihli ve 2017/88 Esas, 2019/19 Karar, sayılı kararı ile sanık ...'in TCK 81/1, 21/2 maddesiyle cezalandırılmasına karar vermiştir. Karar, katılan Kurum vekili ve sanık ... müdafileri tarafından istinaf edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 22.12.2021 tarihli ve 2021/1307 Esas, 2021/2443 Karar sayılı Kararı ile İstinaf Başvurusunu kabul ederek sanığın Beraatine karar vermiştir. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kararı temyiz etmiştir. Dairemiz, kararın oy çokluğuyla onanmasına karar vermiştir. Dairemizin onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Sanık ...'in suç tarihinde saat 12:00 sıralarında ... Mahallesi 1141 Sokaktaki metruk binada av tüfeğiyle havaya ateş ederek deneme atışı yaptığı, bu sırada müşteki ...'nın ...'e "engelli çocuklarım var, korkuyorlar" demesi üzerine tartışmanın başladığı, kavga sırasında tarafların birbirine yumrukla vurduğu ve olay yerinden ayrıldıkları, 15 dakika kadar sonra ..., ..., ... ve ...'nın tekrar olay yerine geldikleri ve dördünün ...'ya yumruklarla vurdukları, ...'nın BTM ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bir süre sonra ... ve ...'ün olay yerine gelip ellerindeki av tüfekleriyle sokakta bulunan ...'ya doğru ateş ettikleri, bu sırada ...'nında av tüfeğiyle ateş eden bu kişilerden kurtulmak amacıyla çevresine doğru av tüfeğiyle ateş ettiği, ...'in kasten ateş etmesi sonucu sokakta bulunan ...'nın öldüğü olayda;

Müşteki ... 27.12.2016 tarihinde Emniyette alınan ifadesinde olayı bütün ayrıntısıyla anlattığı ve özetle; Olay günü sanıklar ... ve ...'in ellerinde tüfekle geldiklerini, kendisine tüfeği doğrultuklarını kendisinin kaçarak sokakta bulunan ...'in evinin avlusuna girdiğini arkasından çok sayıda ateş edildiğini, bu esnada sokak içerisinde nenesi ... ve eşi ...'nın olduğunu bunların ateş etmeleri sonucu eşinin yaralandığını, nenesininde öldüğünü belirtmiştir. Sanık ... savunmasında özetle; suçlamayı kabul etmediğini 1-2 el havaya ateş ettiğini, ...'de silah olmadığını belirtmiştir. ... savunmasında; Nenesi ...'nın karşı tarafın ateş etmesi sonucu öldüğünü belirtmiştir.

Adli Tıp Kurumu, Adana Adli Tıp Grup Başkanlığı Adana Morg İhtisas Dairesi 09.02.2017 tarih ve 2016/7311/2480 sayılı raporunda; Kişinin vücudunda uygun pozisyonda tek atışla husulü mümkün av tüfeği şavrotin saçma tanesi giriş yaraları olduğu, haricen 2, 3, 4 ve 5 no ile tarif edilen av tüfeği şavrotin yaralarının her birinin ayrı ayrı müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, haricen 1 no ile tarif edilen av tüfeği şavrotin saçma tanesi yarasının öldürücü nitelikte olmadığı, Kişinin vücuduna isabet eden av tüfeği şavrotin saçma tanelerinin cilt, cilt altı ve dağılım özellikleri birlikte değerlendirildiğinde; uzak atış mesafesi içerisinde olduğu belirtilmiştir. Tanık ...: Beyanında maktul ...'yı ... tarafından vurulduğunu beyan etmiştir. Ancak müştekilerin ve sanıkların beyanlarıyla sabit olduğu üzere tanığı olay yerinde göstermediklerini belirtmişlerdir. Ayrıca tanık beyanının maktul ... ile sanık ... arasında en fazla 6-7 metre mesafe olduğunu belirtmiştir. Ancak maktulün uzak atış mesafesi içerisinde öldüğü Adli Tıp raporuyla sabittir.

Tanık ... beyanında, ...'in kuzeni ... isimli kişinin talebi üzerine tanıklık yaptığını belirtmiştir. Olayın oluş şekline uygun düşmeyen beyanlarına kesinlikle itibar edilmemesi gerektiği kanaatindeyiz. Olay yerinde toplam 24 adet kartuş bulunduğu bu kartışlardan 15 adet kartuşun sanık ...'de ele geçen silahtan atıldığı sabittir. Maktul ...'nın kim tarafından vurulduğu ihtilaf konusudur.

Müştekilerin olaydan hemen sonra alınan ifadeleri, diğer sanıkların savunmaları, bir kısım tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Maktulün, sanık ...'in av tüfeği ile yaptığı atışlar sonucunda öldüğü kanaatine varılmıştır. Şöyle ki; sanık ... olay günü kendisinde silah olduğunu arkadaşı olan ...'de silah bulunmadığını belirtmiştir. ...'nın hemen yakınında maktulün vurulduğu, ancak maktulün uzak atış sonucu öldüğü Adli Tıp raporuyla sabittir. Sanığın TCK'nın 81/1, 21/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği görüşündeyiz. Bu nedenle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.