1. Ceza Dairesi

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden; katılanın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca açılan kamu davalarına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca kesin olarak istinaf başvurularının esastan reddine dair hükümlerin temyizi kabil olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddi gerektiği belirlenmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanın anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, vasıfla sınırlı inceleme yapılmıştır. Sanık ...'nın hüküm tarihinden sonra öldüğü tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla hapis cezası olması nedeniyle ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve sanıklar ..., ... ile ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2017/348 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1 86/3-e, 87/1-a-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

c)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat, Kararı verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın (suç vasfına yönelik aleyhe) sanıklar ... ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Katılanın temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, tüm sanıkların tüm suçlar yönünden mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin isabetli olduğu, sanıklar ... ve ...'in hedef aldıkları vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaraların yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında vefat nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekliliği dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ...'nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 24.09.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararı da gözetilerek sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

A. Sanıklar ..., ...

ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden katılanın suçtan zarar gören sıfatı, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkı ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...

ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; "on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ...

... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

D. Sanıklar ..., ..., ...

ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

E. Sanık ...

hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan "sanığın ölümü" nedeniyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/1303 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının "sanığın ölümü" nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.