11. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/22539
- Karar No
- 2010/11785
- Karar Tarihi
- 26.10.2010
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
11. Ceza Dairesi 2009/22539 E. , 2010/11785 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık ...’ün; Sulh Ceza Mahkemesinin 18/07/1997 tarihli 765 sayılı TCK.nun 513/2 maddesi gereğince hükmolunan para cezasından ibaret 647 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince erteli önceki hükümlülüğünün suç tarihi itibariyle vaki olmamış sayıldığı ve sair kabahat niteliğindeki İcra iflas Kanuna muhalefetten ibaret önceki hükümlülüklerinin ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak olunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1.Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan ve 5237 sayılı Yasa uygulamasında 61/1-e maddesi de gözetilerek tayin olunacak temel ceza belirlenmeden denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2.Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3.TCK.nun 59.maddesinin uygulanmamasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
4.CMK.nun 326/2.maddesine aykırı olarak, yargılama giderlerinin sanıklardan zincirleme biçimde alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
