8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca hükümlü ve tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli kararı ile; "Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK'nın geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı CMK.nın 251 inci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli kararı ile basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın hükümlü ve tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesi, 62 nci maddesi ve 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5.Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesince söz konusu karar kaldırılmak ve genel hükümler uygulanmak suretiyle 18.10.2023 tarihli karar ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı KAnun'un 292 nci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

1.Dava konusu olay; sanık ...'nun, uyuştutucu ve uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçundan dolayı Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasını Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz etmekte iken, 28.10.2015 tarihinde saat 20.20 itibariyle Ceza İnfaz Kurumunda olmadığının tespit edilmesi üzerine Uşak Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince 28.10.2015 tarihli tutanağın tutulduğu ve bu sebeple atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller, sanığın ikrar içeren savunması ve firar tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve sanığın temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2022/625 Esas, 2023/503 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.