11. Ceza Dairesi

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nın 231.maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında Yargıtay Savcılığı'nın iadesi üzerine toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, fazla ceza verildiğine ilişin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

18.05.2004 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Savcılığı tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/2.madde ve fıkrası uyarınca lehe Yasa değerlendirilmesi yapılması amacıyla iade edildiği, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa nedeniyle hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği gözetilmeden iadeden sonraki yargılama giderlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralardan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp 18.05.2004 günlü mahkumiyet kararında yazıldığı gibi "beraat ile ilgili masraf çıktıktan sonra başkaca yargılama gideri olmadığından karar vermeye gerek olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.