11. Ceza Dairesi

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2018/4859 Esas, 2021/6420 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2024 tarihli ve KD-2024/ 03.05.2011 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süre aranmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra 17.03.2016 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağından, onama ilâmının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

1.Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince verilen 02.06.2021 tarihli onama kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne ilişkin 03.12.2024 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde tekerrür uygulamasına esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2010 tarihli ve 2010/132 Esas ve 2010/572 Karar sayılı kararının 17.03.2016 tarihinde kesinleştiği cihetle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2018/4859 Esas, 2021/6420 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde tekerrür uygulamasına esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2010 tarihli ve 2010/132 Esas ve 2010/572 Karar sayılı kararının 17.03.2016 tarihinde kesinleştiği cihetle tekerrüre esas alınamayacağının ve adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden tamamen çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.