12. Ceza Dairesi

Avukatlık Kanunu'nun 59/5. Maddesi (Ek fıkra: 11/7/2020-7249/10) uyarınca 'Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz' bağlamı gereği kararın temyiz edilebilir nitelikte olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiş, Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa ait farklı telefonlardan katılanın aranmaya devam edildiğine ve takip aşamasına geçildiği halde ‘son uyarıdır’ yazısı gönderildiğine, katılan farklı tarihlerde 3 kez aranıp 3 kez mesaj gönderilmesine müteakip katılanın baskı ve tehdit altında bırakıldığına, huzur ve sükun bozma kastı ve ısrarıyla hareket edildiğine, çalışanları aracılığıyla katılan üzerinde tacize varan eylemleri dolayısıyla sanığın sorumlu tutulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;

TCK'nın 123/1 maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükûnunu bozmak suçunun oluşabilmesi için kanunun tabiri ile bir kimseye sırf huzur ve sükûnu bozmak maksadı ile ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasının gerekli olduğu, özel olarak rahatsız etme kastının arandığı, soruşturmaya konu olan aramalar ve mesajların sayısı ve gönderildiği zaman aralığı ve gönderiliş amacı dikkate alındığında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığa yüklenen kişilerin huzur ve sükûnunu bozmak suçunun yasal unsurları oluşmadığından; atılı suçtan CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmadığından ve İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik tespit edilmediğinden Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.