5. Ceza Dairesi

..., ...

İlk Derece Mahkemesince rüşvet suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın katılan İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, İçişleri Bakanlığının rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre doğrudan zarar görmediği gibi sanık açısından ilgili kamu kurum veya kuruluşu da olmadığı, bu itibarla İçişleri Bakanlığının bahsi geçen suçlardan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı olmadığı, anılan bakanlık hakkında usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.