7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan 15.02.2019 tarihli uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporunda, uzlaştırma işlemlerinin marka hakkı sahibi olan ..., ... S.A. ve ... firmalarının üçünün de dahil olduğu şekilde yürütüldüğü sabit ise de; anılan firmalardan ... S.A. ve ...'ın dosya içerisinde bulunan vekâletnamelerinde yer alan kısıtlamalar uyarınca firma yetkilileri tarafından verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisi aslını veya tercümesinin onaylı örneklerini dosyaya ibraz edememesi nedeniyle adı geçen firmaların geçerli şikâyetlerinin bulunmadığının anlaşıldığı, her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun 253/18. maddesinde ''Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.'' hükmü mevcut ise de, uzlaştırma işleminde yer alacak muhatap sayısının azalması ve uzlaştırma teklifinde değişiklik olma ihtimali dikkate alındığında, uzlaştırma işlemine ilişkin şartlarda esaslı değişiklikler olabileceği anlaşıldığından, uzlaştırma işlemlerinin sadece katılan ... firması nezdinde gerçekleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.