11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.12.2004 gün ve 173/228 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanıkların, bankanın maddi varlıklarından olan çeki kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddelerinde öngörülen banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm kurulmasının mümkün bulunduğu anlaşılmakla sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 26.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.