12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, o yer cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 28.10.2014 tarihli bozma kararı verildiği, bozma kararı üzerine sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26.05.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 28.12.2019 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesinin ihbarı üzerine Yerel mahkemece sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, sanığın seri muhakeme usulünü kabul ettiği ancak talimatla alınacak ifadesinde bila ikmal iade edilmesi nedeniyle mahkemesince dosyanın iadesi ile takipsizlik kararı verildiği, mahkemece basit yargılama usulü uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam olunarak sanık hakkında CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen kararın hatalı olduğu, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23.40 sıralarında 0,67 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracıyla, yanında arkadaşları olan ... ve ...'de olduğu halde Göksu Park Eryaman istikametinde seyir halinde oldukları, yolculuk esnasında sanığın direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüje çarptığı, kaza esnasında ... ve ...'in doktor raporlarında belirtildiği şekilde yaraladıkları, 0,67 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.