2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin sanıkların mala zarar verme suçundan beraatlerine dair hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısının istinafı akabinde ilk derece mahkemesi hükümlerinin, duruşma açılıp yapılan yargılama sonunda kaldırılarak sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a, 53 maddelerinden 1'er yıl 6'şar ay mahkûmiyetlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "aleyhine delil bulunmadığına, suçsuz olduğuna, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkumiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, sabıkası bulunduğu için cezalandırıldığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli, 2011/408 Esas, 2013/588 Karar sayılı ilâmının kesinleşme tarihinin 02.05.2016 olması nedeniyle, inceleme konusu suç tarihinden sonraki tarihte kesinleşen bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, ancak bu karar yerine adli sicil kaydında yer alan Eskişehir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarihli ve 2012/583 Esas, 2013/1965 sayılı kararı ile verilen ve 13.02.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.c. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın adli sicil kaydındaki Eskişehir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarihli ve 2012/583 Esas, 2013/1965 sayılı kararı ile verilen ve 13.02.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.c. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına", karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.