7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; yapılan aramanın hukuka uygun olmadığına, suçun sübut bulmadığına ve unsurlarının oluşmadığına, sanığın adil yargılanmadığına, aracın müsadere edilmemesi gerektiğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve re'sen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; Kayseri 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/873 D.İş sayılı önleme araması kararına istinaden şüphe üzerine yapılan aramada araç içerisinde ev eşyalarının arasına gizlenmiş vaziyette 900 karton kaçak sigara ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davada verilen mahkûmiyet kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.11.2015 tarihli ve 2015/17107 Esas, 2015/22478 Karar sayılı kararı ile bozulduğu,

Birleşen Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/61 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 05.01.2014 tarihinde kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan araçta ev eşyaları arasına gizlenmiş vaziyette 2468 karton kaçak sigara ele geçirildiği ve aracın sürücüsü ile yanında bulunanlar ve sanığın bu araca öncülük yaptığı iddiasıyla hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, dava dosyasının sanık yönünden işbu dosya ile 19.04.2016 tarihinde birleştirilmesine karar verildiği, tefrik edilen dosya üzerinden yapılan yargılamada 02.11.2017 tarihli karar ile dosya sanıklarının, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, atılı suçun üç veya daha fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle cezada artırım yapılarak mahkûmiyetlerine hükmedildiği anlaşılmıştır. Sanık savunmasında, kaçak sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek, suçlamaları kabul etmemiştir. Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, eşyaların ele geçirildiği yer, miktarı, yakalanma şekli ile tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, suça konu gümrük kaçağı sigaraların ticari amaçla bulundurulduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Sanığın birleşen dosyadaki 05.01.2014 tarihli eyleminin üç veya daha fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan bireysel kaçakçılık suçundan hüküm kurulması,

2.Suç tarihleri ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eylemlerinin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları kapsamında bulunduğu,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hâzinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gözetilmemesi,

3.Sonuç hapis cezasının 2 yıl 15 ay 17 gün yerine 1 yıl 27 ay 17 gün olarak eksik tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.