8. Ceza Dairesi

Sanıkların eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasında dü- zenlenen suçu oluşturduğu ve bu fıkrada cezanın müstakilen belirlenmiş olmasına karşın, önce 12/1. maddeden de hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulama- sına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafinin, sanıklar hakkındaki dosyanın ayrılmasına, mahkemenin yetkili olmadığına ve cezanın fazla olduğuna; sanık ... müdafinin, eksik araştırmaya, suçun vasfına ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak: 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salı- verilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis ceza- sının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılması suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.