2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, 5271 sayılı Kanun'un 253/21. ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca ilk uzlaşma teklifinin yapıldığı 12.08.2022 tarihi ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun Uzlaştırma Bürosuna verildiği 16.11.2022 tarihi arasında dava zamanaşımı durduğu, 3 ay 4 günlük durma süresi hesaplandığında hüküm tarihinde zamanaşımı süresinin henüz dolmamasına rağmen tensip zaptı ile düşme kararı verildiği, ancak inceleme tarihi itibarıyla dosyanın yine zamanaşımına uğradığı belirlendiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.