10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 37.

Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18.

Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine,

2.Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemediğine,

3.Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

4.Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2020 tarihli ve 2019/160 Esas, 2020/391 Karar sayılı ilamı incelendiğinde sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/3, 62. maddesi kapsamında olup, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde düzenlenen uzlaşma kapsamındaki suçlardan olmadığı anlaşılmakla; Tebliğname bu hususa yönelik görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.İkinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan mahkemenin kesinleşme tarihinin "03.05.2021" yerine sehven "03.05.2011" olarak gösterilmesi,

2.Müsaderesine karar verilen cam aparat'ın emanet numarasının "2023/2092" yerine sehven "2023/20909" olarak gösterilmesi hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1.Hüküm fıkrasının tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan "03.05.2011" ibaresinin çıkartılması ve yerine "03.05.2021" ibaresinin eklenilmesi,

2.Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında yer alan "aynı emanette kayıtlı" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2023/20902 sırasında kayıtlı" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.