12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarih, 2017/457 Esas, 2019/667 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2.Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak, 21.04.2022 tarih, 2020/823 Esas, 2022/865 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2023 tarih, 2022/96705 Nolu bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçlamayı kabul etmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme hükümleri uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2017/457 Esas, 2019/667 Karar sayılı ilamla 2863 sayılı Yasanın 65/1. maddesine muhalefet etme suçundan sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin olarak istinaf isteminin süre yönünden reddine ilişkin 08.01.2020 tarihli ek kararı süresi içerisinde katılan vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, kararın Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne çıkarıldığı, Koruma Bölge Kurulunun taraf sıfatı bulunmayıp Kültür ve Turizm Bakanlığını temsilen Antalya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne kararın tebliğinin gerektiği, bu itibarla kararın usulüne uygun kesinleşmemiş olup kararın kesinleşmesi sonrasında Antalya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından 16.12.2019 tarihinde yapılan istinaf talebinin süresi içerisinde olduğu kabul edilerek, istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin 08.01.2020 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede; sanığın savunmasında suça konu yeri altı yıldır kiracı sıfatıyla işlettiğini beyan etmesi, bilirkişi tarafından verilen rapora göre, suça konu fiziki müdahaleyi içeren yapıların 1-2 yıl önce yapılmış olduğuna ilişkin tespitler nazara alındığında, suç delillerinin Dairemizce yeniden değerlendirilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verildiği, bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporuna göre; iş yerinin ön cephesinin ve iç mekanının yenilendiği, kapalı mekanının yan tarafına seyyar gölgelikler, masa ve sandalye konulmak suretiyle oturma alanı oluşturulduğu, iş yerinin doğu köşesinde çocuk parkı olduğu, kuzeyinde metal konstürüksiyon üzeri ahşap plakalar kaplı üzeri oluklu galvaniz saç ile örtülü bölümün olduğu, imalatların kaçak izinsiz olup, takriben ek rapor tarihinden geriye doğru 6 - 7 yıllık tadilat ve imalatlar olduğu, bahçede ek rapor tarihi olan 18/04/2022 tarihinden geriye doğru 6 - 7 yıllık iki adet beton kütle olduğunun anlaşıldığı, sanığın tespit tarihi itibariyle son 6 - 7 yıl içinde, kira dönemi dahilinde 1. derece Arkeolojik Sit alanında fiziki müdahalede bulunduğu sabit olduğu gerekçesiyle beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR "2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.