2. Ceza Dairesi

Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/311 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi”nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın cezaevi idaresi aracılığıyla mahkemeye gönderdiği, 20.01.2017 tarihli uzlaşmanın uygulanmasını talep eden dilekçesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan tarih itibariyle karardan ve 5271 sayılı Kanun 263. maddesinde belirtilen usuldan haberdar olduğu, 02.06.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.01.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.