2. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU KARAR: Uzlaştırma talebinin reddine dair ek karara yönelik itirazın kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116587 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hükümlünün hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına yönelik talebinin reddine ilişkin Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2022 tarihli ve 2009/713 esas, 2010/57 ek kararına karşı yapılan itirazın "5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde hükmün suç tarihi olan 03/03/2008 tarihinden sonra 26/06/2009 tarihinde anılan maddeye eklendiği; suç tarihi itibarıyla iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçu bakımından sanık hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği" gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş ise de, sanığın 03/03/2008 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun’un 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun, 5918 sayılı Kanun ile değiştirilmezden önceki haliyle de uzlaşmaya tâbi olması karşısında, müştekiye soruşturma aşamasında 03/03/2008 tarihinde usulüne uygun olarak uzlaşma teklifi yapıldığı ve müştekinin uzlaşmayı kabul etmediği anlaşıldığından, sanık hakkında yeniden uzlaştırma işlemleri yapılmayacağı cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli ve 2009/713 Esas, 2010/57 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay (Kapatılan) 22. Ceza Dairesinin 02.11.2015 tarihli ve 2015/6227 Esas, 2015/6375 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, hükümlünün hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına yönelik talebi üzerine, Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ek kararı ile talebin reddine karar verildiği, bu karara yapılan itiraz sonucunda, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/1020 Değişik İş sayılı kararı ile, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından hükümlünün itirazının kabulüne karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde hükmün suç tarihi olan 03.03.2008 tarihinden sonra 09.07.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe girerek anılan maddeye eklendiği; suç tarihi bakımından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından sanık hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verildiği; ancak sanığın 03.03.2008 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun’un 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, 5918 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce de uzlaşmaya tâbi olması karşısında, şikâyetçinin soruşturma aşamasında 03.03.2008 tarihinde uzlaşmayı kabul etmediği anlaşıldığından, hükümlü hakkında tekrar uzlaştırma prosedürüne başvurulamayacağı anlaşılmakla; itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 16.09.2022 tarihli ve 2022/1020 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.