11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında 2. kez tekerrüre esas alınan Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.04.2010 tarihli ve 2009/482 Esas, 2010/830 Karar sayılı kararına konu ilamında, tekerrüre esas alınan İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2003 tarihli ve 2002/819 Esas, 2003/1040 Karar sayılı ilamıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesi gereğince "güveni kötüye" suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı; Uyap sisteminden yapılan kontrolde, bu suça ilişkin dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve tarafların uzlaşması nedeniyle, aynı mahkemenin 21.03.2019 tarihli ek kararı ile söz konusu cezanın uzlaşma nedeniyle tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın 2. kez tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın 2. kez mükerrir olduğuna karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin 10. paragrafındaki " 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.