12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 4500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.03.2021 tarihli kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulduğu, mahkemece bozma sonrası basit yargılama usulü uygulanarak TCK'nın 89/1, 89/2 a-b-e, 62/1, CMK'nın 251/3, 52. maddeleri uyarınca 3360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın krara itiraz etmesi üzerine mahkemece genel hükümlere göre yargılamada sanığın TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 4500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri; suçsuz olduğuna, diğer sürücünün kusurlu olduğuna,cezanın mağduriyetine sebep olduğuna ilişkindir.

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın asli ve tam kusurlu şekilde katılanın kullandığı araca çarparak ağır (4) derece kemik kırığı oluşacak ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilerek TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.