1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2020/419 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Maktul ... Koyuncu'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Maktul ...'na yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...

Vekilinin Temyiz Sebepleri Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfına,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suç vasfına, suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 81/1 maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kovuşturma aşamasında hakkında yakalama kararı infaz edilemeyen ve bu nedenle dosyasının ayrılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ... ...'ın atılı suçu diğer sanık ile birlikte iştirak halinde işledikleri iddiası gözetilerek yakalanmasının bir süre daha beklenmesi, sanığın yakalanmaları halinde ayrılan dosya ile işbu dosyanın birleştirilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi, sonrasında sanık ... yönünden hükmün istinaf edilmesi halinde dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilip incelemesi yapıldıktan sonra Dairemize gönderilmesi yerine, yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri ek savunma hakkı tanınmaması sonucu savunma hakkının kısıtlanması ve eksik inceleme yönlerinden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararının başkaca yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen değişik gerekçe ile uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.